De oekazes van de VUM
door Wim Van Dijck, Vlaams volksvertegenwoordiger
Gisteren in de voormiddag kreeg ik telefoon van een meneer van het bedrijf Corelia. Een enigszins zenuwachtige stem moest mij ‘spijtig nieuws’ melden. Corelia is de uitgever van advertentieblad Passe-Partout, dat tegenwoordig in grote delen van Vlaanderen verschijnt. Het spijtige nieuws was dat vanaf volgende week geen advertenties van het Vlaams Belang meer zullen worden opgenomen.
De brenger van het nieuws zat daar – naar eigen zeggen - bijzonder mee verveeld, want het was niet zijn bedrijf, maar moederbedrijf VUM die de beslissing had genomen, op een vergadering maandag, ergens in een ver kantoor.
Het Vlaams Belang, en vroeger het Vlaams Blok, mag al jaren niet adverteren in de VUM-kranten (in geen enkele krant overigens). Dat was bekend. Maar de reclamebladen vormden tot nog toe geen probleem. In het steeds maar sterker centraliserende medialandschap zijn echter zo goed als alle reclamebladen in handen van de ‘grote jongens’ gevallen, en dat zullen we dus nu geweten hebben. De VUM-directie verplicht zijn dochterbedrijven dezelfde ondemocratische positie in te nemen als zijzelf. Vlaams Belang: buiten!
Het erge is dat de VUM hier niet zozeer rechtstreeks onze partij treft, maar wel die vele honderden kandidaten voor wie een advertentie het enige middel is om een beetje reclame te maken. Zij hebben geen grote budgetten om dure folders of affiches te laten drukken. Een advertentie in bijvoorbeeld Passe-Partout was voor hen een eenvoudig en goedkoop middel om zichzelf ook eens in de kijker te plaatsen. De VUM-directie treft hier dus eens te meer de kleine man en vrouw. Die kleine man en vrouw met name die de vermetele beslissing hebben genomen op te komen bij het Vlaams Belang.
Wie ook onaangenaam getroffen werd door de oekaze van de VUM zijn de tientallen medewerk(st)ers van de plaatselijke kantoren van Passe-Partout. Zij hebben – tot deze week toe – hun best gedaan om onze publiciteit op een professionele manier te plaatsen. Enkelen van hen belden mij op om zich te verontschuldigen – hoewel hen geen enkele schuld treft. Ik heb hen bedankt voor de goede samenwerking, en zij benadrukten – letterlijk met krop in de keel - dat ze niet achter de VUM-beslissing stonden. In tegenstelling tot de dames en heren directeurs kennen zij velen van de adverteerders persoonlijk. Dat maakt het des te pijnlijker.
Bij de VUM zullen ze zichzelf gisteren wellicht op de borst geklopt hebben en elkaar gelukgewenst met deze ‘democratische’ overwinning. In Vlaanderen heerst bij duizenden mensen intussen teleurstelling, onbegrip en verontwaardiging.
Maar niet getreurd. Op 8 oktober zijn wíj aan het feest, en moeten die van de VUM zwetend van ellende hun bed in.
.... 14.09.2006
Klik hier voor het archief.
|
|
