Het Valaar
door Gerolf Annemans
Vanmorgen zijn we met de Antwerpse campagneploegen de Markt van het Valaar “opgegaan” zoals dat in het vakjargon heet. Het Valaar is een wijk in Wilrijk die vlakbij Hoboken ligt. Vroeger een gezellig klein marktje en dat is het nog voor een stuk. Maar op enkele jaren tijd is de sfeer er toch grondig veranderd. “Het is snel gegaan”, zeggen de mensen met wie we op de markt in gesprek geraken. En daarmee bedoelen ze dat de markt (en dus ook hun wijk) in ijltempo vervreemd is. Nagenoeg de helft van de marktgangers is vreemdeling.
Hallucinant was vorige week het tafereel bij het hoofddoekenkraam. Fraai opgesteld over twee zijden van een straathoek heen, niet ver van de ingang van de markt is een kraam te zien waar kleding voor islamitische mensen te koop is. Hoofddoeken voornamelijk en verder frisse gewaden voor mannen maar ook donkere stoffen waarin – meestal jonge - vrouwen op hun ogen na helemaal kunnen verdwijnen. Hoe ze gedragen worden is te zien rond het kraam dat letterlijk door tientallen luidruchtige vrouwen wordt omstuwd. De quasi-burka’s zijn in de meerderheid. Iemand van de campagneploeg trekt stiekem een foto. Niet om in een vakantie-album over Marakech te steken, want dat zou ongeloofwaardig zijn. Daar lopen wellicht veel minder vrouwen zo verpakt. De foto is om te gebruiken in onze publicaties en ongecensureerd te tonen : dit is Wilrijk. Dit is Antwerpen, 2006. De integratie, de aanpassing van deze mensen, waardoor -volgens Paula D’Hondt van de toenmalige CD&V - de moslims langzaam zouden opgaan in ons Antwerpse straatbeeld, is totaal mislukt. Niet zij veranderen. Het straatbeeld verandert.
Het Vlaams Belang loopt er tussen en wordt goed onthaald door de overgebleven Vlamingen. Patrick Janssens is hier in geen velden of wegen te bekennen. Om hem te zien moet je de geprepareerde televisieprogramma’s gaan bekijken. Voor de Vlamingen die nog blijven in de wijk en op de markt van het Valaar zijn wij de hoop. Het equivalent van een houten plank in de oceaan. Ik vermijd de vergelijking met de oase in de woestijn, want het woord “woestijn” stuit hier of felle volkse reacties van de Antwerpenaar, terwijl hij wijst naar het kraam waar de burka’s als een tentzeil wiebelend omheen hangen.
Ik spoel dit hernieuwde maar dit keer toch wat bittere weerzien met het Valaar weg met een tas koffie en rep mij naar Brussel, waar de politieke sfeer nog op storm staat. De sfeer in de commissie Justitie van de Kamer was voor mij een duidelijk bewijs dat de VLD nog altijd wordt (kapot)gemaakt door enkele manitoes’s bovenaan. Terwijl de brave sukkels Marinower en Borginon nog de eenvoudige motie (tegen het door ons en nu eindelijk na al die maanden ook door de CD&V gevraagde ontslag van Onkelinx) tekenden, was de echte regie volledig in handen van Verhofstadt. Enkele maanden geleden bij de zaak Kaplan was het nog omgekeerd. Marinower en Borginon beslisten er toen dat het wat al te gortig was en tekenden de eenvoudige motie niet. Een uur nadien liet Verhofstadt van op “de 16” weten dat er geen probleem was en dat de VLD parlementsleden na de zomer de eenvoudige motie wel zouden stemmen. Dit keer tekenden ze de motie wel, maar liet Verhofstadt enkele uren later via zijn politieke dweil en tevens burgemeester van Mechelen, Bart Somers weten dat de parlementsleden van de VLD de eenvoudige motie niet zouden stemmen. Niet alleen is dit alles een illustratie van de manier waarop de VLD de vloer aanveegt met principes zoals de scheiding der machten en dies meer. Ook is het duidelijk dat Verhofstadt in de bunker van zijn eersteministerlijke ambtswoning langzaam aan het zot worden is. Het was ook in de kamercommissie wel duidelijk dat het hele spelletje een spelletje van Verhofstadt was en niet van de VLD-parlementsleden. In de zaal zaten verscheidene versies van “his masters voice” namelijk zijn privé-secretaris Kurt Deboeuf , zijn vroegere privésecretaris maar ondertussen kamerlid Hilde Vautmans en ik meen zelfs VLD penningmeester en top-vertrouweling Hedwig De Koker te hebben gezien, allemaal druk over en weer lopend en telefonerend. Toen ik dat zag wist ik dat ofschoon het stuk werd opgevoerd in het Parlement, de VLD-parlementsleden er niet meer aan te pas zouden komen. Mijn tussenkomst verwoordde mijn scepsis. In dit gezwalp zullen de kiezers wel niet intrappen, zoveel is zeker. Op het Valaar liggen ze van Verhofstadt alleszins al lang niet meer wakker. Behalve naar het schijnt als ze hun zelfstandigen-pensioen krijgen, of hun belastingbrief.
Zie ook: http://www.dekamer.be/doc/CCRI/pdf/51/ic1054.pdf (Bladzijde 28)
.... 22.09.2006
Klik hier voor het archief.
|
|
