Eén tegen allen in Schoten
door Marie-Rose Morel
Gisteren was de VRT op bezoek in Schoten. Ons mooie kasteel was het decor om de ploeg van Siegfried Bracke te ontvangen en we zullen het geweten hebben. Een immens hoge zendmast met schotelantennes werd neergepoot in het midden van het kasteelplein en het was er een drukte van jewelste.
Om 19 uur werden we verwacht voor make-up en aansluitend een korte briefing over het verloop van het programma. Ondertussen heeft ook de Nederlandse televisie de weg naar Schoten gevonden en zo kwam het dat ik een cameraploeg van Nova bij me had. In samenspraak met de VRT, mochten ze de ganse aflevering opnemen om te verwerken in hun programma over het cordon sanitaire.
Bij aankomst in het kasteel was de toon al meteen gezet. Een van de schminksters van dienst had er blijkbaar een probleem mee een Vlaams Belang’er in haar stoel te krijgen. Gelukkig had haar collega meer beroepsethiek en ze stelde me vriendelijk voor bij haar te komen zitten. “Ze was niet van onze partij,” vertelde ze, maar was “professioneel genoeg om persoonlijke voorkeuren opzij te kunnen schuiven.” En zo hoort het ook. Beeld je even in dat mijn man - een chirurg - zijn patiënten zou catalogeren volgens politieke overtuiging.
Na een korte briefing door Bracke konden we plaatsnemen aan de debattafel. De twee moderatoren, de burgemeester geflankeerd door Bart Brinckman van De Standaard en aan de overzijde professor Devos en ikzelf. Achter ons namen Mark Demesmaeker en Jos Geysels plaats als commentatoren vanuit het publiek.
Het werd een geanimeerd debat, waarbij het cordon uiteraard centraal stond. Pijnlijk werd het toen blijkbaar niemand meer wist – buiten Geysels uiteraard – waarom het cordon eigenlijk gehandhaafd blijft.
Pittig detail: het debat over de verplaatsing van het zwembad van Schoten naar Brasschaat en de verdrievoudiging van de toegangsprijs, is uiteraard lokaal gebonden, maar ik kan u garanderen dat het hier in Schoten ontzettend leeft. Opvallend was dat dit “hot item” voor de Schotenaar plots uit de herhalingen van het programma werd geknipt. Mogelijk heeft dat iets te maken hebben met journalist Brinckman, die na de uitzending aan de productie duidelijk zijn ongenoegen liet blijken over de aandacht dat dit gevoelige thema in het programma kreeg. De Standaard en de VRT: één strijd?
Na de opnames nog een pint gaan drinken met de militanten en de ploeg van Nova. De Nederlanders waren verbolgen over het onevenwicht in de uitzending. “Het was echt allen tegen één, nooit gezien”. Tja, jongens, dit is België… Bij het afscheid drukten onze noorderburen me de hand en wensten me “veel succes met de verkiezingen”. Deze courante afscheidsgroet heb ik van een Vlaamse journalist nog nooit mogen horen…
.... 26.09.2006
Klik hier voor het archief.
|
|
