Weer een dag dichter ...
door Maarten Seynaeve, lijsttrekker Kortrijk
Weer een dag dichter bij die van 8 oktober. De thermometer, die de verkiezingskoorts opmeet, loopt zwaar in het rood. Hoewel ik al jaren actief ben binnen onze partij, en hoewel ik sinds enkele jaren als voltijds parlementair medewerker aan de slag ben in de Senaat, had ik nooit durven denken dat verkiezingen zo zwaar konden doorwegen. In Kortrijk, waar ik als lijsttrekker naar de gunst van de Vlaamse kiezer ding, is de verkiezingsstrijd momenteel geen geruisloze bedoening, een tinnen-soldaatjes-tafereel of een gezellig onderonsje.
Wel een bedoening met storm en donder, een tafereel van hongerige krijgers die azen op elke kiezer in het straatbeeld en met debatten waarbij men zich zelden op z’n gemak voelt. Als jonge snaak (29 jaar) - en voordien nog nooit in de gemeenteraad gezeteld - tussen doorwinterde lijsttrekkers als Stefaan De Clerck, staatssecretaris Q en Kamerlid Philippe De Coene. Men zou voor minder. Zo kan ik verwijzen naar mijn vuurproef eind augustus, toen alle lijsttrekkers in Kortrijk door WTV, een regionale televisiezender, werden uitgenodigd bij burgemeester De Clerck thuis. Tussen televisiekabels, kolenhete spots en verschillende zoemende camera’s meteen mijn eerste grote debat. En dit tussen gerechten die De Clerck zelf had bereid. Dat zei hij tenminste voor de camera’s, maar eigenlijk kwamen ze recht van de traiteur om de hoek. Geen balpen en papier dus, maar mes en vork, met moeite tijd om te eten, en die ene warme kroket die ik dan toch in mijn mond kreeg, was voor de presentator genoeg om mij meteen aan het woord te laten. Meer dan drie uren opnames en evenveel uren intense spanning. Monotone en koude gesprekspartners en door het lange debatteren in feite ook dito gerechten. Enkel de wijn kon ik nadien smaken. Naar verluidt een typische ‘Kortrijkse’ wijn, maar De Clerck had die avond al zoveel gezegd.
Gisterenavond zond men dan, na veel knip-, plak- en draaiwerk en de nodige montage- en collagetechnieken het lang verwachte debat “interne keuken” uit. Ik was bij momenten duidelijk zenuwachtig. De passages waarbij ik de vinger op de wonde legde waren grotendeels verdwenen en de ogenblikken waarbij De Clerck in het nauw werd gedreven, zoals bij het onderwerp ‘participatie van de burger’ waren vervangen door een burgemeester die als een volprezen acteur met grote zorg de laatste hand legde aan het hoofdgerecht. Met wat kruiden en specerijen. Dit ontbrak duidelijk op het debat zelf. Iedereen praatte De Clerck naar de mond, bang om uitgesloten te worden van mogelijke machtsdeelname in onze stad.
Ikzelf, als één tegen allen, in de andere uithoek. Enfin, het was en is nog altijd een goede leerschool. Met vallen en opstaan. Maar te weinig tijd om er echt bij stil te staan. Morgen opnieuw een ontmoeting met de kopstukken in de Kortrijkse stadsschouwburg, waar we debatteren over ‘cultuur’ en een ‘verstaanbare samenleving’. Weer een dag dichter bij 8 oktober.
.... 27.09.2006
Klik hier voor het archief.
|
|
