De zaak van de dubieuze dubbelganger
door Jurgen Ceder, senator en hoofd Juridische Dienst
De weken voor een verkiezing zijn traditioneel druk voor onze juridische dienst. De pesterijen, die anders sporadisch voorvallen, nemen dan een systematische vorm aan. Op dinsdag dienden onze advocaten nog in Antwerpen te zijn: de lijsttrekker van de VLD te Mortsel kon het niet verdragen samen afgebeeld te zijn met onze plaatselijke kandidaat, Patrick Ghijs, hoewel hij vrijwillig voor de foto had geposeerd.
Op woensdag moest de coördinator van onze juridische dienst, Bart Siffert, dan weer in Brussel zijn voor een nog straffer kortgeding. Een vrouwelijk kaderlid van het ABVV meende zichzelf herkend te hebben op een foto van onze nationale folder. Het ging over een foto waarbij, een duidelijk en groot afgebeelde, dame aan het winkelen was op een markt. De vakbondsdame moet gedacht hebben dat daar geld uit te slaan was. Zij herinnerde zich waarschijnlijk nog het geval van het Waalse fotomodel dat tegen onze partij geprocedeerd had omdat haar foto door een ongelukkig toeval op een affiche was verschenen. Maar ook politieke bedoelingen waren duidelijk niet afwezig. Dat bleek als snel toen haar advocaat Mr. Van der Velpen bleek te zijn. Van der Velpen is voorzitter van de Liga (“Liga voor mensenrechten”, zoals ze zichzelf zonder lachen noemt) die eerder partij was bij het proces tegen het Vlaams Blok. Er kwam ons ook een e-mail onder ogen waarbij de vakbondscentrale ABVV-metaal haar leden opriep om folders van ons te verzamelen ten einde deze juridische procedure te ondersteunen. De vakbondsdame eiste voor de rechtbank het inhouden van alle folders en een dwangsom van 250 euro voor elke folder die toch zou bedeeld worden. Het ging over 2.400.000 folders, dus reken zelf maar uit.
Op de zitting van het kortgeding was Mr. Van der Velpen vol vertrouwen. Breed gesticulerend legde hij uit hoe zijn cliënte niet als twee druppels water geleek op de dame op de foto, maar zelfs “als vijf druppels water” (wat dat ook moge betekenen). Hij lachte al op voorhand ons argument weg dat er iemand anders op de foto kon staan: “Er zijn mensen die geloven in mirakels en in marsmannetjes en er zijn er ook die geloven in dubbelgangers.” Gerust van zijn zaak daagde hij ons uit dan maar de echte dame op de foto te voorschijn te toveren. Onze advocaat, Mr. Siffert, hield het kort. Hij vroeg de rechtbank om kennis te maken met de echte kandidate en deed teken naar de achterste banken. Daarop kwam Mireille Buyse, kandidate voor onze lijst te Asse, naar voor. Zij was uitgedost in exact dezelfde kledij als de dame op de foto en kon precies vertellen waar en wanneer de foto getrokken was. Bovendien vertelde zij dat de marktkramer waarbij ze stond afgebeeld en de fotograaf bereid waren om te komen getuigen dat zij de vrouw op de foto was. Ook toonde ze de portefeuille die ze vasthield op de foto. Het kon een scène uit Matlock geweest zijn. De vakbondsdame werd rood en stamelde dat ze niet meer precies wist waar en wanneer de foto getrokken was en dat ze ook de oranje pull van op de foto niet meer had (verbazingwekkend, want het is een model van de zomercollectie 2006). Van der Velpen bleef echter volhouden. Met het fanatisme en de zekerheid van het eigen gelijk dat mensen van extreemlinkse overtuiging kenmerkt, weigerde hij toe te geven dat de dame op de foto zijn cliënte niet was. De rechtbank dacht er het hare van. Twee dagen later volgde de uitspraak en werd de eis van de vakbondsdame afgewezen.
De hele geschiedenis liep goed af voor ons. Maar het is maar één voorbeeld van de grote en kleine pesterijen die, op hoog en laag niveau, worden gepleegd tegen de grootste partij van Vlaanderen die gewoon op normale en democratische manier aan de verkiezingen wil deelnemen. Het blijft voor sommige fanatici, weze het vakbondsafgevaardigen met een slecht geheugen of weze het zangers met een zelfverklaarde ethische missie, een ondragelijk idee dat in een democratie het volk beslist.
.... 30.09.2006
Klik hier voor het archief.
|
|
