Start in Stevaert-land
door Bert Schoofs, Volksvertegenwoordiger
Gisteren was het eindelijk zover. De meeting van de regio Midden-Limburg vond plaats in Beringen. Op het programma stonden toespraken van Frank Vanhecke en Ludo Lespoix, en een panelgesprek geleid door Jurgen Verstrepen, met de lijsttrekkers van de drie grootste Limburgse steden: Katleen Martens (Hasselt), Chris Janssens (Genk) en ondergetekende (Beringen). Ook werd het kersverse duizendste lid van onze regio gehuldigd en al de lijsttrekkers van onze regio verschenen op het podium. We komen op in liefst 14 van de 15 gemeenten. De politieke conclusie luidde unaniem: “Stevaert-land Limburg” is een soort Cuba tussen Demer en Maas waar de zelfbenoemde potentaat SS, of “silly Steve” samen met zijn postjesjagende en spilzuchtige trawanten de media controleert. De traditionele partijen zeggen in onze provincie wat de Limburgers moeten denken, doen en slikken. Alleen het Vlaams Belang biedt hiertegen fors weerwerk. Zodanig zelfs dat Steve Stevaert de duurste “politieke vluchteling” van heel Vlaanderen werd. Na zijn persoonlijke verkiezingsnederlaag in 2004 vluchtte hij naar het duurste Limburgse postje. Sindsdien betalen de Limburgers dus zijn gouverneurswedde en auto met chauffeur.
Ik moet eerlijk toegeven dat ik met een bang hart naar de meeting toegeleefd heb, want de organisatie van zo’n spektakel is geen klein bier. Mijn vrees was gelukkig ongegrond. We haalden vlot het vooropgezette aantal van 200 aanwezigen en op het podium verliep alles zonder problemen. Bij deze dan ook hartelijk dank aan de zeer talrijk opgekomen aanwezigen, en in het bijzonder aan al de medewerkers! Wat vooral opviel: de sfeer tijdens en na de meeting: gewoonweg fantastisch! Onze kandidaten en militanten worden meer dan ooit gedreven door strijdlust en het geloof in een nieuwe verkiezingszege. Waar ik dus totaal geen angst voor heb is de nakende stembusslag. In dit verband een anekdote als uitsmijter: enkele zeer trouwe militanten waren aanwezig met hun kleine kindje, bij gebrek aan babysit. Tijdens het panelgesprek begon de peuter op een gegeven ogenblik te wenen. Het moment voor mij om de micro ter hand te nemen en te zeggen: “op 8 oktober zullen we dat geluid bij veel van onze tegenstanders horen”. Reken maar!
.... 02.09.2006
Klik hier voor het archief.
|
|
